Column 3: Hairy Harry

15 mei 2018

Als je er over nadenkt zijn sommige beroep gerelateerde acties niet zonder risico. Zo lopen wij als makelaars bij een afspraak bij wildvreemden een woning binnen en hebben geen idee bij wie we terecht zijn gekomen.

Het moge duidelijk zijn dat dit over het algemeen goed afloopt, de Dutroux zijn gelukkig niet al te dik gezaaid in Nederland en van een makelaar die verdwenen is na een waardebepaling heb ik nog nooit gehoord.

Toch zijn er wel situaties geweest waarvan we achteraf hebben geconstateerd dat dit wel goed is afgelopen, maar tevens tot de conclusie kwamen dat Onze Lieve Heer vreemde kostgangers heeft,  zoals dat zo mooi heet.

Op een druilerige maandagmorgen ergens in 2001 meldde ik mij bij een rijtjeswoning in de Arnhemse wijk Elderhof om 11 uur in de ochtend naar aanleiding van een aanvraag voor een waardebepaling. De betreffende eigenaar oriënteerde zich op tijdelijke verhuur en was van plan de winter in Thailand te gaan doorbrengen en zijn woning in die periode te verhuren.

Tot zover geen bijzonderheden. Bij aankomst werd eerst de omgeving, aanzicht van de woning en aanpalende woningen bekeken, dit zag er wat sjofel uit maar niet dramatisch. Ik belde aan en er werd open gedaan door een man die uit de cast van ‘Flodder’ leek te zijn gestapt. Hij droeg een kleurrijk shirt met uitbundige Hawaï print, dat open stond tot aan zijn navel, terwijl we in februari dat jaar toch echt geen last hadden een van een hittegolf. Een ferme gouden schakelketting om zijn nek rustte op een ruime hoeveelheid uitpuilend borsthaar. Een ruime hoeveelheid oorbellen en twee volledig getatoeëerde armen maakte het beeld compleet. (Heden ten dage is het eerder een uitzondering om geen tattoos te hebben, maar 17 jaar gelederen was dit beslist nog een uitzondering).

Nadat ik de gang was binnen gestapt deed hij nadrukkelijk drie sloten op de deur op het nachtslot. Dit was het moment dat ik me wat ongemakkelijk ging voelen. Wat voor reden kon de man hebben om zijn woning met mij erin zo hermetisch af te sluiten?  

Hij leidde me de woonkamer in en begon wat suggestieve verhalen op te hangen over het lekkere leven in Thailand (waar ik het helemaal mee eens kon zijn) en de open moraal ten aanzien van pleziertjes die voor hem de hoofdreden was om daar zo vaak mogelijk te verblijven.

Halverwege zijn verhaal vroeg hij of ik ‘zin had in een lekker wijntje’.  Om 11 uur ’s morgens. Nadat ik  dit vriendelijk had afgeslagen en met mijn meest zakelijke gezicht op de bank was gaan zitten op de enige plaats was die niet was bedekt door papieren en kranten, schoof hij de stapel aan de kant en kwam gezellig dicht naast me zitten. O gruwel, tijd om zo snel mogelijk aan mijn verhaal over de mogelijkheden voor verhuur te beginnen.

Na deze wederzijdse introductie was het tijd om de woning op te nemen.  Inmiddels verwenste ik mijn kledingkeuze van die morgen, een mantelpakje met wat korte kokerrok,  en was vastbesloten om NIET VOOR deze man de trap op te gaan. (Het betreden van een trap leidt vaker tot gesteggel. Veel mannen willen vanuit een hoffelijkheidsbeginsel goedbedoeld de dames voor laten gaan. Niet doen heren!!  U moet voorop, om voor de hand liggende redenen!

De horde van de trap was genomen en op de eerste verdieping kwamen we bij, zoals in het merendeel van de woningen in die wijk, 3 slaapkamers en een badkamer.  Met een tweede verdieping nog te gaan werd deze Harry opgewonden bij het vooruitzicht wat hij me ging laten zien: Het best bewaarde geheim van het huis en volgens hem absoluut van toegevoegde waarde voor een liefhebber.

Hij zwaaide de deur van de zolderkamer met een zwierig gebaar open en op dat moment sloeg de schrik mij om het hart. De ruime zolderkamer was op de vloer van wand tot wand voorzien van een soort schuimmatras bedekt met rood plastic. Aan de muren, wanden en plafond hing een arsenaal aan zwepen, kettingen katrollen en rubberen en latex artikelen waarvan ik de functionaliteit tot op de dag van vandaag niet hoef te weten. Harry keek me vol verwachting aan en het enige dat ik kon bedenken om te zeggen was: ‘deze kamer moet u bij verhuur maar afsluiten als opslag voor eigen gebruik’.

Met slechts één gedachte: hoe kom ik zo snel mogelijk deze woning weer uit, ben ik naar beneden gelopen, heb Harry bedankt voor de ontvangst en ben in een streep naar de voordeur gelopen.  De sloten werden open gedaan en ik was  niet eerder zo opgelucht om na een waardebepaling weer buiten te staan.

De volgende dag hebben we Harry een bericht gestuurd dat we de woning helaas niet in portefeuille konden nemen.

 

Ook uw woning zorgeloos verhuren?
Neem contact op
  • Bijna 25 jaar ervaring
  • No cure no pay
  • Volledig beheer mogelijk
  • Deskundig en professioneel
© 2015 Executive Home Rentals Disclaimer Voorwaarden Sitemap Vacatures